Po odwołaniu ze stanowiska prezesa najpierw nadal orzekał w Sądzie Wojewódzkim, później pełnił obowiązki głównego specjalisty w Departamencie Nadzoru Sądowego Ministerstwa Sprawiedliwości, a następnie w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich – Instytucie Pamięci Narodowej. Do orzekania w Sądzie Wojewódzkim powrócił w Wydziale Ubezpieczeń Społecznych.
W 1994 na własną prośbę został odwołany ze stanowiska sędziego, a w 1996 najpierw wpisano go na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w Bydgoszczy, a później wszedł w skład bydgoskiej adwokaturyJanusz Kutta, Historia Izby Adwokackiej w Bydgoszczy 1945–2010, Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy, 2012, s. 263, 293..
Zmarł 6 października 2015. Pochowany na cmentarzu przy ul. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Bydgoszczy.
Działalność społeczna Przez wiele lat działał w Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Bydgoszczy oraz w Towarzystwie Rozwoju Ziem Zachodnich, gdzie był członkiem Rady Naczelnej. Często publicznie podejmował zagadnienia stosunków polsko-niemieckichWitold Burker, „Zezowata Temida”, Instytut Wydawniczy ,,Świadectwo”, 2011, s.50-56. Był zdeklarowanym zwolennikiem polityki zróżnicowania kar w zależności od wagi społecznej szkodliwości czynu.