Namulisko jest dość obfite, zwłaszcza w korytarzu za otworem głównym, oraz w sali. Składa się z wapiennego gruzu,. Częściowo obtoczonego brązowym iłem. Światło za otworem głównym dochodzi tylko do pierwszych kilku metrów korytarza. Na odcinku tym na jego ścianach rosną glony. Jaskinia jest wilgotna, w jej końcowym odcinku czuć przewiew powietrza. W jaskini obserwowano występowanie komarów, pajęczaków, licznie występują prosionki (Porcellio sp.), czasami motyle: paśnik jaskiniec, rusałka pawik, szczerbówka ksieni. Zimują w niej nietoperze; w październiku 2000 r. były to 3 podkowce małe.
Powyżej jaskini nad Szańcem, w prawych zboczach sąsiedniego wąwozu Pod Sadem znajduje się Schronisko powyżej Jaskini nad Szańcem.
Historia poznania Miejscowej ludności jaskinia była znana od dawna. W latach 90, XX wieku wykonano przekop do niewielkiej salki na końcu jaskini. Po raz pierwszy zinwentaryzował jaskinię Kazimierz Kowalski w 1951 roku. Najnowszą dokumentację i plan wykonał A. Górny w 2009 r.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Będkowice (województwo małopolskie)