Według jednego z przeglądów polskich badań, wspomnienia o zachowaniach autoerotycznych w dzieciństwie odtworzyło z pamięci ok. 40% ankietowanych (ze zmiennością sięgającą od 3–10% do 85%). Badania zagraniczne podają zaobserwowanie takich zachowań u pomiędzy ok. 1% do 77% dzieci w wieku 2–6 lat. Duża zmienność wyników może wiązać się z różnicami metodologicznymi pomiędzy publikacjami, np. kryteriami klasyfikacji obserwacji. Szacowana przeciętna częstość zachowań autoerotycznych to ok. 16/tydzień, ze średnim czasem trwania ok. 9 minut. Ich nasilenie przypada najczęściej na ok. 5 i 6 rok życia.
Rodzaje i motywy masturbacji Przeglądy literatury, m.in. ten dokonany przez Gulczyńską, wskazują na co najmniej trzy główne kategorie zachowań autoerotycznych u dzieci: dla przyjemności (przy czym nie jest to motywacja seksualna w dojrzałej postaci) – ok. 35–55% dzieci motywowane potrzebą poznawczą i eksplorowaniem własnego ciała (tzw. masturbacja eksperymentalna) – ok. 12% dzieci służące zaspokajaniu innych potrzeb, na przykład bezpieczeństwa, bliskości, samouspokojenia lub radzeniu sobie z nudą (tzw. masturbacja instrumentalna) – ok.