Kościół Świętych Marcelina i Piotra na Lateranie w Rzymie () – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.

Świątynia ta jest kościołem parafialnym oraz kościołem tytularnym. Jest też kościołem stacyjnym z trzeciej soboty Wielkiego Postu.

Lokalizacja Kościół znajduje się w I Rione Rzymu – Monti przy Via Labicana 1.

Patroni Patronami świątyni są święci Marcelin i Piotr – męczennicy, którzy ponieśli śmierć za wiarę chrześcijańską w końcu III lub na początku IV wieku. Marcelin był kapłanem, natomiast Piotr miał niższe święcenia. Święci ci są wymieniani w pierwszej modlitwie eucharystycznej.

Historia Pierwszy kościół w tym miejscu zbudował prawdopodobnie papież Syrycjusz w IV wieku. Budowla powstała w pobliżu katakumb świętych Marcelina i Piotra. Według Liber Pontificalis papież Grzegorz III w VIII wieku zbudował nowy kościół w tym miejscu. Rzekome relikwie męczenników Marcelina i Piotra zostały sprowadzone do kościoła w 1256 roku. Obecny kościół jest efektem przebudowy dokonanej na polecenie papieża Benedykta XIV w 1751 roku.

Architektura i sztuka Kościół stoi poniżej obecnego poziomu ulicy (co wiąże się z jego dawnym powstaniem). Fasadę zaprojektował Girolamo Theodoli.