Łacinka ukraińska Zrodylyś my velykoi hodyny, Z požež vijny, iz polumja vohniv, Plekav nas biľ po vtrati Ukrainy, Kormyv nas hniv i zlisť na vorohiv.
I my jdemo v boju žyttievomu, Tverdi, micni, nezlamni mov hranit, Bo plač ne dav svobody šče nikomu, A chto boreć — toj zdobuvaje svit.
Ne chočemo ni slavy ni zaplaty. Zaplata nam ce radisť v boroťbi! Solodše nam u boju umyraty, jak žyty v putach, mov nimi raby.
Dovoli nam ruiny i nezhody, Ne smije brat na brata jty u bij! Pid synio-žovtym praporom svobody Zjednajem veś velykyj narid svij.
Velyku pravdu — dlia usich jedynu, Naš hordyj klyč narodovi nese! Vitčyzni ty buď virnyj do zahynu, Nam Ukraina vyšče ponad vse!
Vede nas v bij borciv upavšych slava. Dlia nas zakon najvyščyj — to nakaz: „Soborna Ukrainśkaja deržava — Viľna j micna, vid Sianu po Kavkaz“.
Polskie tłumaczenie Zrodziliśmy się podczas wielkiej godziny, Z pożarów wojny i płomieni ognia, Piekł nas ból po stracie Ukrainy, Karmił nas gniew i złość na wrogów.
Więc ruszamy, na bój o śmierć i życie Twardzi, mocni, niezłomni jak granit, Bo płacz nie dał jeszcze nikomu wolności, A kto jest wojownikiem, ten zdobywa świat.
Nie chcemy ni sławy, ni zapłaty. Zapłatą nam jest radość z wojowania! Słodszą nam jest śmierć w boju, Niż życie w pętach niczym niemi niewolnicy.