29 kwietnia brał udział w walce z Me 109 nad wybrzeżem kanału La Manche. Silnik jego samolotu uległ awarii, ale pilotowi udało się doprowadzić samolot do lotniska Biggin Hill i wylądować przymusowo tuż przed początkiem pasa startowego. 8 maja podczas walki z Me 109 został zestrzelony i ratował się skokiem ze spadochronem. 15 września został przeniesiony do dywizjonu 317 w Exeter. Turę lotów operacyjnych zakończył 4 lutego 1942 roku. Następnie odbył cykl szkoleń instruktorskich, po których w czerwcu trafił do 58 OTU Grangemouth, gdzie latał jako instruktor. 18 grudnia 1944 roku odbył przeszkolenie na samolotach dwusilnikowych.
Służbę zakończył w grudniu 1946 r. w stopniu porucznika lotnictwa. Następnie zamieszkał w Szkocji. Ma zaliczone zniszczenie 3 samolotów wroga, co daje mu 93. miejsce na liście Bajana.
Zmarł w Glasgow 27 stycznia 1991 roku, pochowany jest w Polsce.
Był odznaczony Polową Odznaką Pilota, Krzyż Walecznych (trzykrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Lotniczym (dwukrotnie).
Przypisy
Bibliografia