Odwołany z rezerwy w lipcu 1920 został mianowany ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Okręgowego w Kielcach. W 1921 powrócił na wcześniej zajmowane stanowisko w ChęcinachNa podstawie spisu lekarzy: Dziennik Urzędowy Województwa Kieleckiego. R. 3, nr 9 (26 sierpnia 1922), str. 6/20, od 1925 był dyrektorem szpitala św. Juliana w Pińczowie. Działał w Związku Legionistów Polskich, Związku Oficerów Rezerwy RP i Polskim Towarzystwie Lekarskim. Jako prezes pińczowskiego oddziału Związku Strzeleckiego był współinicjatorem budowy cmentarza i Pomnika Czynu Legionowego w Czarkowach, który odsłonięto w 1928.. W 1930 zainicjował budowę powszechnej szkoły ślusarsko-mechanicznej w Winiarach, jej uruchomienie przerwał wybuch II wojny światowej.. W latach 30. XX wieku przeniósł się do Warszawy, gdzie został zastępcą lekarza naczelnego ZUS. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 był ordynatorem szpitala polowego nr 202. Po wybuchu powstania warszawskiego kierował szpitalem powstańczym przy ulicy Jaworzyńskiej 2Józef Bellert, Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego..