Metody pracy mały|227x227px|Zespół Post Bellum Cały projekt jest oparty na historii mówionej - metodzie badawczej, polegającej na nagrywaniu, archiwizowaniu oraz interpretowaniu ustnych relacji uczestników i świadków badanych wydarzeń i procesów. Ta metoda nie stanowi jednak bezwzględnych ram nagrywania wywiadów. W praktyce metoda często powstaje sama na miejscu. Ma to związek z tym, że materiał tworzą żywi ludzie o niespotykanych losach i niezwykłych życiowych doświadczeniach. Dużą rolę pełnią także umiejętności narracyjne respondenta. Pojedyncze wywiady składają się zarówno z części historycznej, np. pytań dotyczących suchych faktów i ogólnego kontekstu, jak i psychologicznej, w której świadek otwarcie mówi o swoich motywach, odczuciach (strachu, nadziei). Rozmowy są prowadzone w formie reportażu. Trzon zespołu Post Bellum tworzą tzw. ankieterzy – zbieracze, którzy kontaktują się z poszczególnymi świadkami i odwiedzają ich. Wywiady nie są prowadzone jednak w klasyczny dziennikarski sposób, wręcz przeciwnie, świadkowie są zachęcani do tego, żeby opowiadali swoje historie w najwygodniejszy dla siebie sposób. Rozmowa zazwyczaj przebiega w trakcie dwóch spotkań.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Post bellum · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.