Deklaracje podpisały: Czeskie Radio, Post Bellum, Instytut Historii Współczesnej RCZ – Centrum Historii Mówionej (Ústav pro soudobé dějiny AV ČR – Centrum pro orální historii), Muzeum Żydowskie w Pradze, Wojskowy Instytut Historyczny RCZ (Vojenský historický ústav AČR), Organizacja Pożytku Publicznego Żywa Pamięć (Živá paměť) oraz Muzeum miasta Uście nad Łabą (Muzeum města Ústí nad Labem) wraz z pracownią Collegium Bohemicum.
Współcześnie Do głównej grupy świadków, którymi interesuje się Post Bellum należą: weterani II wojny światowej, walczący zarówno na zachodnim, wschodnim, jak i środkowowschodnim froncie, ofiary Holocaustu, uczestnicy krajowego i zagranicznego ruchu oporu z okresu II wojny światowej, świadkowie wydarzeń politycznych w powojennej Czechosłowacji, członkowie antykomunistycznego ruchu oporu (np. agenci, członkowie antykomunistycznych grup dywersyjnych), więźniowie polityczni, szczególnie w latach 50. i 60., osobistości świata kultury i sztuki działający poza oficjalnym obiegiem w latach 60. oraz w okresie normalizacji. Post Bellum stara się nagrywać wspomnienia także drugiej strony np. współpracowników i agentów czechosłowackich komunistycznych Służb Bezpieczeństwa (Státní bezpečnost - StB) oraz przedstawicieli władz komunistycznych.