Rudnicki nabył z własnych funduszy i przekazał Oddziałowi dworek nad Wisłą, mający służyć jako klubowa przystań.
W początkowych latach działalność O.W.S.K. ograniczała się do wycieczek wioślarskich. W 1896 roku Oddział zorganizował pierwsze zawody w Krakowie, zapraszając zaprzyjaźnione Warszawskie Towarzystwo Wioślarskie. Późniejsze regaty wioślarskie odbywały się w Krakowie średnio raz na rok. W tamtym okresie równie ważną działalnością, co uprawianie sportu, było kultywowanie przez członków TG „Sokół” polskości i podtrzymywanie z rodakami więzi społecznych. Stan osobowy sekcji oscylował przed I wojną światową wokół 50 członków. Wioślarstwo było sportem relatywnie drogim i tylko ludzi zamożnych stać było na opłacanie składek członkowskich.
Przez pierwszych dwadzieścia lat największą bolączką O.W.S.K było przechowanie łodzi wioślarskich. Pierwsza przystań klubowa nie nadawała się za bardzo do tego celu, a zakupiona w roku 1901 przystań pływająca, wymagała ciągłych poważnych remontów. Powodowało to problemy finansowe Oddziału i konflikty w jego gronie. Problem rozwiązało przekazanie przez Zarząd Krakowa w roku 1913 gruntu nad Wisłą przy ul. Kościuszki 2. Latem tego samego roku powstał na tym terenie obszerny hangar na łodzie wraz z szatniami. W okresie tym O.W.S.K.