Aleksandr Woldemarowicz Pejwe (ros. Александр Вольдемарович Пейве, łot. Aleksandrs Valdemārs Peive, ur. we wsi Siemiencowo w powiecie toropieckim w guberni pskowskiej (obecnie w rejonie toropieckim w obwodzie twerskim), zm. 21 grudnia 1985 w Moskwie) – radziecki geolog, dyrektor Państwowego Instytutu Geologicznego Akademii Nauk ZSRR.
Życiorys Urodził się w łotewskiej rodzinie chłopskiej pochodzącej z guberni inflanckiej, był bratem Jana Pejwe. W 1926 podjął studia w Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym, od 1929 do 1935 pracował w instytucie naukowym jako geolog, starszy geolog i szef oddziału, 1932-1935 wykładał w Moskiewskim Instytucie Badań Geologicznych. Brał udział w ekspedycjach naukowych do Azji Środkowej, w 1933 opublikował swoją pierwszą pracę naukową. Od 1935 pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym Akademii Nauk ZSRR jako pracownik naukowy, później starszy pracownik naukowy, od 1944 zastępca kierownika działu tektoniki, od 1950 szef wydziału, od 1952 zastępca dyrektora ds. pracy naukowej, a od grudnia 1960 do końca życia dyrektor instytutu i jednocześnie 1969-1985 kierownik laboratorium. Jednocześnie 1935-1938 był głównym inżynierem-geologiem ekspedycji tadżycko-pamirskiej Akademii Nauk ZSRR, a 1939-1940 pracownikiem naukowym kaukaskiej ekspedycji kompleksowej.