Konferencja Przywódców Chrześcijańskich Południa (; SCLC) – amerykańska organizacja społeczna, walcząca o prawa obywatelskie Afroamerykanów i desegregację rasową. Jej założycielem był Martin Luther King.
Historia W wyniku sukcesu, jakim był zorganizowanie bojkot autobusów w Montgomery, w sierpniu 1957 roku Martin Luther King, Ralph Abernathy i kilku innych pastorów postanowili powołać nową organizację walczącą o równość praw na Południu. Spotkanie założycielskie przygotowali Ella Baker i Bayard Rustin; Baker później została pierwszym pracownikiem Konferencji. Liderzy NAACP twierdzili, że dwie organizacje walczące z rasizmem to nadmiar, jednak zamiarem Kinga, poza zwalczaniem segregacji, była chęć zwiększenia liczby czarnych wyborców na Południu. Konferencja skupiała się na prowadzeniu programów szkoleniowych w zakresie przywództwa, tworzeniu projektów edukacji obywatelskiej i organizowaniu transportu do rejestracji wyborczej. w 1963 roku zorganizowała marsz na Waszyngton, w kolejnych latach odegrała kluczową rolę w incydentach związanych z ewidencją wyborców w Albany, Birmingham i Selmie.