Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela w Salto (hiszp. Catedral Basílica de San Juan Bautista) – rzymskokatolicki kościół w Salto, wybudowany w latach 1926-1962, pełniący funkcję katedry diecezji Salto oraz noszący godność bazyliki mniejszej.
Historia W 1867 roku, w miejscu obecnej katedry, rozpoczęto budowę nowego kościoła, pod który kamień węgielny położył pierwszy biskup Montevideo Jacinto Vera. Pomimo że prace ciągnęły się przed długi czas, budowla ta nie została ukończona. W 1921 roku pierwszy biskup diecezji Salto Tomás Gregorio Camacho zatwierdził plany nowej katedry autorstwa salezjanina Ernesto Vespignani (ściany starej konstrukcji, która nie miała dachu, nie zostały wzięte pod uwagę). Budowę rozpoczęto w 1926 roku, a prace budowlane trwały aż do 1962 roku. Kierownictwo nad budową po śmierci Ernesto Vespignaniego przejął Rafael Ruano. Świątynia została konsekrowana 23 sierpnia 1962.
W 1939 roku kościół stał się katedrą diecezji Salto.
9 maja 1988 roku katedrę odwiedził papież Jan Paweł II, a 8 kwietnia 1997 roku nadał jej godność bazyliki mniejszej.
W 1997 roku katedra została uznana za narodowy zabytek historyczny (Monumento Histórico Nacional).
Architektura i sztuka Katedra została wybudowana w stylu eklektycznym, z przewagą baroku.