Klątwa zwycięzcy (przekleństwo zwycięzcy) – zjawisko opisane w teorii aukcji, teorii gier oraz w ekonomii behawioralnej, polegające na powszechnie obserwowanej u ludzi skłonności do relatywnego przepłacania przez zwycięzców wielu powszechnych form licytacji lub podobnych systemów decyzyjnych.
Określenie to stosowano także w nieco innych znaczeniach, np. w statystyce i metodologii dla opisu tendencji do przeszacowywania wśród pierwszych estymacji statystycznych badanego zjawiska. Oba przypadki łączy mechanizm heurystycznego wnioskowania w warunkach niepełnych informacji i przy prostym kryterium decyzji. Spośród wszystkich oszacowań, z których każde zawiera pewien błąd – zaniżający lub zawyżający je – wybierane są te, które są najbardziej zawyżone.
W teorii aukcji Według opracowania Richarda Thalera problem został opisany po raz pierwszy w 1971 w kontekście licytacji praw do odwiertu przez inżynierów naftowych. Eksperymenty opisane przez Thalera sugerują, że – o ile wszyscy uczestnicy aukcji nie są perfekcyjnie racjonalni lub nie kompensują świadomie i skutecznie swoich skłonności – najwyższa zaoferowana cena z reguły przekracza obiektywną lub subiektywną wartość przedmiotu dla zwycięzcy.