konkursie Prix Italia.
Propagowanie rowerów Jest zwolennikiem wykorzystania technik obserwacyjnych, inspirowanych m.in. podejściem Williama H. Whyte'a, do planowania udogodnień dla pieszych i rowerzystów. W swojej pracy wykorzystuje antropologię i socjologię do tworzenia przyjaznych dla życia miast. W 2012 roku przewodził największemu badaniu zachowań rowerzystów jakie kiedykolwiek przeprowadzono – „The Choreography of an Urban Intersection” (choreografia miejskiego skrzyżowania) – śledząc przez 12 godzin linie przejazdów 16 631 rowerzystów przez pewne skrzyżowanie w Kopenhadze.
Jego podejście i filozofia sprawiły, że był określany mianem „współczesnej Jane Jacobs”, „Richarda Dawkinsa rowerzystów” (Peter Walker z The Guardian w wywiadzie dla magazynu „Esquire”), „papieżem miejskich rowerzystów” (w kanadyjskiej gazecie La Presse i austriackiej Der Standard) oraz „Bieberem miejskiej jazdy rowerem” (w wywiadzie dla Canadian Broadcasting Corporation).