Aleksiej Siemionowicz Czetonow (ros. Алексей Семёнович Четонов, ur. 1916 we wsi Szanda obecnie w rejonie gurjewskim w obwodzie kemerowskim, zm. 30 stycznia 1945 we wsi Przytok w województwie lubuskim) – radziecki wojskowy, starszy sierżant, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w teleuckiej rodzinie chłopskiej. Skończył trzy klasy szkoły podstawowej, pracował jako brygadzista w kołchozie, w latach 1938–1940 odbywał służbę w Armii Czerwonej. W lipcu 1941 ponownie został powołany do armii i w sierpniu 1941 skierowany na front, walczył na Froncie Zachodnim, Centralnym, Białoruskim i 1 Białoruskim. W czerwcu 1943 został ranny, po wyleczeniu wrócił na front. Był pomocnikiem dowódcy plutonu rusznic przeciwpancernych 56 gwardyjskiego pułku kawalerii 14 Gwardyjskiej Dywizji Kawalerii 7 Gwardyjskiego Korpusu Kawalerii w stopniu starszego sierżanta, wiosną 1944 walczył na terytorium obwodu wołyńskiego, w jednej z walk w maju 1944 zastąpił dowódcę plutonu i odparł kontratak Niemców, zabijając wraz z plutonem 24 żołnierzy wroga. Odznaczono go za to orderem Czerwonej Gwiazdy.