Adam Bronisławowicz Leszczinski (ros. Адам Брониславович Лещинский, ur. 24 grudnia 1920 we Jakubawiczach w rejonie kopylskim w obwodzie mińskim, zm. 8 września 2006 w Grodnie) – radziecki wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Deklarował narodowość białoruską. Skończył 7 klas szkoły i kursy traktorzystów, pracował jako traktorzysta w Stacji Maszynowo-Traktorowej. Od 1940 służył w Armii Czerwonej, od lipca 1941 jako żołnierz wojsk pancernych uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył we Froncie Zachodnim w obwodzie witebskim, bitwie pod Smoleńskiem i bitwie pod Moskwą. W 1942 ukończył przyśpieszony kurs szkoły wojsk pancernych w Czkałowie (obecnie Orenburg), a w 1942 2 Kijowską Szkołę Artylerii i został dowódcą baterii, walcząc we Froncie Woroneskim i 1 Ukraińskim. Brał udział w bitwie kurskiej, wyzwalaniu Lewobrzeżnej Ukrainy i bitwie o Dniepr. 23 października 1943 przy przełamywaniu obrony przeciwnika na prawym brzegu Dniepru w rejonie mironowskim w obwodzie kijowskim dowodzona przez niego bateria w składzie 1450 pułku artylerii samochodowej 10 Korpusu Pancernego 10 Armii zadała wrogowi duże straty, a on sam został ranny. W 1946 ukończył wyższą oficerską szkołę artylerii samochodowej, w 1948 zakończył służbę w stopniu majora.