Bitwa pod Iwaszczukami – walki oddziałów 18 Dywizji Piechoty z jednostkami 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Walki dywizji Tworząca lewe skrzydło 6 Armii Grupa gen. Franciszka Krajowskiego rozpoczęła 23 lipca 1920 natarcie z rejonu Radziwiłłowa w kierunku północnym. Jego celem było odrzucenia oddziałów 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego i nawiązania łączności z 3 Dywizja Piechoty Legionów – prawoskrzydłową wielką jednostką 2 Armii. W związku z tym, że 3 DPLeg. nie zdołała zakończyć przygotowań w nakazanym terminie i 18 Dywizja Piechoty znalazła się osamotniona wobec kawalerii Budionnego, gen. Krajowski wydał 24 lipca rozkaz odwrotu do Radziwiłłowa. XXXV Brygada Piechoty pod dowództwem płk. Jana Szyszkowskiego, po niepomyślnych walkach pod Boratynem, rozpoczęła odwrót w kierunku linii kolejowej Brody – Radziwiłłów – Dubno. W jej składzie walczyły: dwubatalionowe 42 i 144 pułki piechoty, 9 pułk strzelców granicznych, szwadron 6 pułku ułanów, szkolny dywizjon artylerii oraz pięć baterii 18 pułku artylerii polowej.