Ludwik Stefan Meisner, właściwie Meissner (ur. 31 maja 1899 w Mińsku Mazowieckim, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan broni pancernych Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Karola i Marii z Urbańskich urodzony 31 maja 1899 w Mińsku Mazowieckim. Do Wojska Polskiego wstąpił w 1918, został przydzielony do 7 pułku ułanów. W szeregach 13 pułku ułanów walczył w wojnie z bolszewikami.
5 sierpnia 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz Józef Piłsudski mianował go z dniem 1 czerwca 1922 podporucznikiem w korpusie oficerów jazdy z równoczesnym wcieleniem do 13 pułku ułanów. 16 listopada 1923 został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 na oficera zawodowego w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1922 i 20. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Na stopień porucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1924 i 14 lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
5 października 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Początkowo pełnił służbę w 8 szwadronie kawalerii w Krasnem nad Uszą, a następnie w 1 szwadronie kawalerii w Budsławiu i 14 szwadronie kawalerii w Zaleszczykach. W kwietniu 1928 został przeniesiony z 13 puł.