Władysława Seweryn-Spławska (z domu Hermaszewska, primo voto Bieguńska) (ur. 27 grudnia 1910 w Małyńsku, zm. 14 listopada 2009 w Londynie) – polska działaczka harcerska w Wielkiej Brytanii.
Życiorys Urodziła się w wielodzietnej rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych, z harcerstwem związała się w 1928 w gimnazjum. W 1931 ukończyła gimnazjum handlowe w Równem. W kwietniu 1940 została zesłana do Kazachstanu, opuściła ZSRR w drugiej turze ewakuacyjnej z armią Andersa. Przez Pahlevi dostała się do Teheranu, gdzie została mianowana komendantką harcerek w Chorągwi Irańskiej. Prowadziła zajęcia harcerskie z młodzieżą ewakuowaną z ZSRR wraz z wojskiem. Po likwidacji polskiego ośrodka w Teheranie została przydzielona do Harcerskiej Chorągwi Junackiej w Palestynie. Od 1944 organizowała pracę w Wojskowej Szkole Młodszych Ochotniczek w Nazarecie, otrzymała wówczas mianowanie na harcmistrzynię. Po zakończeniu działań wojennych rozpoczęła studia w Szkole Pielęgniarskiej przy uniwersytecie amerykańskim w Bejrucie. Po zakończeniu misji brytyjskiej została ewakuowana do Wielkiej Brytanii, gdzie założyła rodzinę. W 1965 powróciła do pracy harcerskiej jako sekretarka Głównej Kwatery Harcerek, od 1974 przez dwa lata była sekretarzem generalnym Związku Harcerstwa Polskiego działającego poza granicami Kraju, od 1980 naczelniczką harcerek.