Piotr Konstantinowicz Bogdanowicz (ros. Пётр Константинович Богданович, ur. w Petersburgu, zm. 27 kwietnia 1955 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Miał wykształcenie podstawowe. Od 1913 pracował jako tokarz w fabryce, jednocześnie uczył się w szkole technicznej, w lutym 1917 wstąpił do oddziału Czerwonej Gwardii, był aktywnym uczestnikiem rewolucji lutowej w Piotrogrodzie, a podczas rewolucji październikowej brał udział w zajmowaniu Pałacu Zimowego. W lutym 1918 wraz z oddziałem został skierowany na front pod Psków, gdzie walczył z Niemcami i wkrótce został żołnierzem nowo powstałej Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej w Rosji. Jako żołnierz oddziału karabinów maszynowych i dowódca zwiadu brał udział w walkach na kierunku murmańskim z wojskami fińskimi, angielskimi i białogwardyjskimi, w marcu 1919 został skierowany na kursy kawalerii do Piotrogrodu, w składzie pułku kursantów uczestniczył w walkach z armią Judenicza. Po ukończeniu kursów został wysłany na Front Zachodni, gdzie jako dowódca plutonu 15 Dywizji Kawalerii 1 Korpusu Konnego i dowódca oddziału zwiadowczego brygady kawalerii w składzie 1 Armii Konnej walczył w wojnie z Polską, a później w walkach z armią Machno w guberni jekaterynosławskiej.