thumb|240px|Litografia jednego z fragmentów zwoju Shapiry Zwój Shapiry, Zwój Szapiry – rękopis zawierający biblijne teksty spisane w alfabecie paleohebrajskim. Jego istnienie ogłosił w 1883 roku handlarz antyków z Jerozolimy Mozes Szapira (Mojżesz Szapira, hebr. מוזס שפירא, ang. Moses Szapira), od którego nazwiska pochodzi nazwa zwoju.
Zwój powstał na kawałkach owczej skóry i zawierał tekst Księgi Powtórzonego Prawa, jednak w odmiennej niż powszechnie znanej wersji, gdyż nie zawiera kodu prawa i znajdowała się tam dodatkowa linia z przykazaniem : „Nie będziesz nienawidził brata swego”
Historia Odkrycie thumb|240px|Faksymile zwoju Shapiry opublikowane przez Christiana Davida Ginsburga w The Athenaeum 8 września 1883 roku
Początki historii zwoju sięgają końca XIX wieku. 28 lipca 1883 roku do Londynu przybył Mozes Szapira i ogłosił, że jest w posiadaniu najstarszej odnalezionej Biblii, która pochodzić miała z VIII wieku p.n.e. i znacząco różnić od dotychczas znanej wersji. W rzeczywistości nie była to cała Biblia, a jedynie Księga Powtórzonego Prawa. Jego odkrycie wzbudziło ogromne zainteresowanie prasy oraz brytyjskiego rządu, który był gotów odkupić znalezisko. Wcześniej manuskrypt zbadali eksperci: Christian David Ginsburg i Charles Clermont-Ganneau, którzy oznajmili, iż jest to falsyfikat.