Lemański również uratował sporą część eksponatów ze starego Regionalnego Muzeum Prus Zachodnich w Kwidzynie. Stały się one zalążkiem nowego powojennego muzeum. 20 listopada 1950 roku oficjalnie otwarto Muzeum w Kwidzynie w komnatach zamku dawnej kapituły pomezańskiej.
Starania Lemańskiego w 1954 roku nad wystawą archeologiczną, doprowadziły do rozpoczęcia prac archeologicznych na grodzisku w Klasztorku, prowadzonych przez E. Kuszewską z Muzeum Archeologicznego w Gdańsku. Wydobyte eksponaty zostały częścią wystawy objazdowej, która była wykorzystana przez Muzeum w działalności oświatowej.
W latach 60 XX w. zorganizował również Izbę Pamięci w Janowie nad Wisłą oraz w Tychnowach. Następnie Lemański w latach 50 oraz 60 XX wieku zaczął prowadzić na szeroką skale akcję rewindykacji przedmiotów zabytkowych, był on w ciągłym poszukiwaniu nowych obiektów- pamiątek historycznych. Szukał ich nie tylko we wszelakich magazynach, ale i również na strychach złomowiskach, prowadził również kwerendy w bibliotekach, szkołach i antykwariatach. Podczas prowadzenia badań terenowych poruszał się nie tylko pieszo, używał również roweru, motoroweru, komunikacji autobusowej oraz kolejowej. A natomiast w latach 1964–1966 zakupił małego konia oraz wózek, którym docierał do każdej wsi.