Wyroby Łopieńskiego szybko zdobyły sobie uznanie i międzynarodową renomę. Za posąg Św. Sebastiana odlany w 1870 roku wg projektu Andrzeja Pruszyńskiego został nagrodzony medalem i dyplomem honorowym Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1872 roku za kandelabry, kinkiety i żyrandole wykonane do dekoracji pałacu Kronenberga otrzymał dyplom honorowy na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W 1879 roku balustrada, kandelabry i gerydony jego autorstwa zaprojektowane do pałacu Zawiszy w Warszawie w stylu Ludwika XVI zostały nagrodzone wielkim srebrnym medalem na Wystawie Sztuki w Paryżu. W tym też roku Łopieński zmuszony był do przekształcenia swego zakładu w spółkę, która niestety wkrótce zbankrutowała. Większość prac wykonanych przez Łopieńskiego nie dotrwała do współczesności.
Łopieński posiadał dziesięcioro dzieci. Z Feliksą z Widawskich (1844–1879), pierwszą z trzech żon, miał ich sześcioro: Grzegorza, Ignacego, Feliksa, Marię, Jana i Florentyna. Grzegorz i Feliks poszli w ślady ojca i zostali brązownikami. Reaktywowali oni zakład, który z czasem przyjął nazwę „Bracia Łopieńscy”.