Znaczący aspektem działalności KW 04 była turystyka wioślarska. Z uwagi na dystans, niektóre z wycieczek uznać należy za poważne wyczyny sportowe. Największym osiągnięciem w tym zakresie była wyprawa Cz. Żelaznego, R. Gromadzińskiego i I. Wachowiaka, którzy w 1930 na dwójce podwójnej ze sternikiem dotarli z Poznania do Hawru. Pokonanie dystansu 3114 km zajęło im niemal dwa miesiące.

Działania wojenne wstrzymały działalność klubu. W czasie okupacji zniszczeniu uległo większość zabudowań na przystani. Wojnę przetrwał jednak warsztat szkutniczy i mała szopa, a w nich kilka łodzi wioślarskich, z których dwie były w dobrym stanie.

Okres po II wojnie Po wyzwoleniu Poznania przedwojenni członkowie KW 04 do odbudowy przystani przystąpili już w 1945. Prace trwały do 1949 roku, klub dysponował wtedy hangarem na łodzie, szatniami, warsztatem szkutniczym i basenem wioślarskim.