Następnie komenda POW-A powierzyła mu funkcję skarbnika wojsk polskich na Wschodzie. Został odkomenderowany do Odessy. Przybył do Jekaterynodaru, zdał funkcję płk. inż. Konarskiemu, po czym zostaje przydzielony do tworzonej tam intendentury. Został referentem w 4 Dywizji Strzelców Polskich na Kubaniu. W jej składzie wrócił do Polski.
W lutym 1919 roku wrócił do 14 pułku ułanów, gdzie do stycznia 1920 był kwatermistrzem/intendentem pułku ułanów. Razem z pułkiem odbył kampanię ukraińską. „Poświęcenie się sprawie ojczystej całkowite i bez zastrzeżeń. Sumienne wykonywanie obowiązków w najtrudniejszych chwilach podczas natarcia, obrony i odwrotu z Odessy. Doskonała znajomość rzeczy i nieskazitelna opinia” – opinia płk. Leona Bobickiego. We wniosku na odznaczenie Krzyżem Niepodległości napisano: „Wybitna energia i zmysł administracyjny powodują powierzenie Milbrandtowi szeregu stanowisk w służbie gospodarczej. Służba ta w wojsku nie mającem swojego rządu, była bardzo ciężką i odpowiedzialną, a opartą tylko na osobistym zaufaniu do niego. Przyjęte na siebie obowiązki wypełnił do końca, wykazując niepospolitą energię, wytrwałość i twarde zasady moralne”.