W 1958 NACA została zrestrukturyzowana i przemianowana na współczesne NASA, czemu towarzyszyła desegregacja pracowników. Vaughan dostrzegała, że komputery elektroniczne całkowicie przejmą zadania obliczeniowców, i z wyprzedzeniem przygotowała swój zespół do zadań programistycznych i informatycznych. Do jej grupy należała w tym czasie m.in. matematyczka Katherine Johnson. W 1961 w Langley pojawił się pierwszy elektroniczny komputer i Vaughan razem ze współpracowniczkami zajmowały się od tego czasu programowaniem w języku Fortran, między innymi w ramach projektu rakiet kosmicznych Scout B. Wspominała później, że praca przy wyścigu kosmicznym była „niezwykle ekscytująca, na samym froncie postępu”.
Była zatrudniona przez NASA w Langley łącznie przez 28 lat. Przeszła na emeryturę w 1971. Miała szóstkę dzieci, dziesięcioro wnuków i czternaście prawnuków.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Amerykańscy matematycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy matematycy XXI wieku Kategoria:Amerykańscy informatycy Kategoria:Artykuły utworzone w ramach WikiGap 2019 Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Kongresu