Dryocampa rubicunda – gatunek małej północnoamerykańskiej ćmy z rodziny pawicowatych. Po raz pierwszy opisał ją Johan Christian Fabricius w 1793 roku. Gatunek znany jest z wełnistego ciała i różowo-żółtego zabarwienia, które może mieć odcienie od kremowego lub białego do jasnoróżowego lub żółtego. Samce mają bardziej krzaczaste czułki niż samice, pozwalające im lepiej wyczuwać żeńskie feromony do rozmnażania.
Jak sugeruje powszechna nazwa gatunku w języku angielskim (rosy maple moth - różowa ćma klonowa), preferowanymi drzewami żywicielskimi są klony. Dorosłe samice składają żółte jaja w grupach od 10 do 40 na spodniej stronie liści klonu. Pojawiające się gąsienice o zielonych paskach żywią się głównie liśćmi klonów, szczególnie klonem czerwonym, klonem srebrzystym i klonem cukrowym. Ponieważ jedzą one całe blaszki liścia, w dużych zagęszczeniach znane są z ogałacania listowia drzew. Jednakże, jak wszystkie inne ćmy pawicowate, dorosłe ćmy nie pobierają pokarmu.
Etymologia Nazwa rodzajowa: drus, δρυος druos „drzewo, zwłaszcza dąb”; καμπη kampē „gąsienica”. Epitet gatunkowy: „rumiany, czerwony”, od rubere „być czerwonym”, od ruber „czerwony”.