Artylerię przeciwlotniczą mniejszych kalibrów stanowiło dwanaście dział kal. 3,7 cm oraz dwadzieścia cztery do trzydziestu dwóch dział kal. 2 cm. Działa kal. 3,7 cm miały szybkostrzelność około 30 pocisków na minutę. Przy maksymalnym kącie podniesienia 85° mogły prowadzić ogień na wysokość 6800 metrów. Miały mieć zapas pocisków. Działa kal. 2 cm były zasilane z magazynków, co pozwalało na osiągnięcie szybkostrzelności do 500 pocisków na minutę. Dysponowano magazynkami dwudziesto- i czterdziestopociskowymi, a łączny zapas na okręcie miał wynosić pocisków.
Na jednostce miał być zabudowany pokład lotniczy o wymiarach 186×27 m. Samoloty miały być obsługiwane w jednym hangarze o rozmiarach 148×18 m. Dach hangaru był zabezpieczony przez 20 mm stali pancernej Kruppa Wotan Hart, a boki miały osłonę grubości 10–15 mm. Grupa lotnicza miała się składać z dwunastu myśliwców Bf 109 i dwunastu bombowców nurkujących Ju 87 Stuka. Myśliwce Bf 109 były morską wersją modelu E i miały oznaczenie Bf 109T. Ich skrzydła były dłuższe w stosunku do wersji lądowej, by skrócić drogę startową. Bombowce Ju 87 należały do wersji E, która była morską odmianą Ju 87D. Została ona zmodyfikowana przez przystosowanie do startów z katapulty oraz dodanie haka hamującego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie lotniskowce Kategoria:Hasła rozbudowane w ramach Miesiąca Wyróżnionego Artykułu 2019