Charakterystyka techniczna Przebudowany okręt miał mieć długość 180,4 m na linii wodnej i 192,5 m całkowitej. Szerokość wynosiła 24,4 m a zanurzenie 5,6 m. Jego projektowana wyporność miała wynosić 11 400 długich ton. Napęd jednostki składał się z dwóch zestawów turbin parowych Rateau-Bretagne, którym pary dostarczały cztery kotły Indret pracujące pod bardzo wysokim ciśnieniem. Maszyny miały produkować moc 10 000 shp, co miało pozwalać jednostce na osiągnięcie prędkości 32 węzłów. Zasięg miał wynosić 7000 mil morskich przy prędkości podróżnej 19 węzłów.
Po przebudowie okręt miał być uzbrojony w kilka rodzajów dział przeciwlotniczych. Ciężką artylerię przeciwlotniczą miało stanowić dwanaście dział kalibru 10,5 cm FlaK 38 umieszczonych na dwudziałowych podstawach. Podstawy miały być typu Dopp LC/31, pierwotnie zaprojektowane dla wcześniejszych dział kal. 8,8 cm SK C/31. Podstawy LC/31 były stabilizowane w trzech osiach i zdolne do osiągnięcia kąta podniesienia równego 80°. To pozwalało działom na prowadzenie ognia do celów na wysokości 12 500 m. Przeciw celom morskim działa miały donośność 17 700 mCampbell, s. 247.. Działa strzelały pociskami o masie 15,1 kg. Można było prowadzić ogień pociskami odłamkowymi, odłamkowo-zapalającymi i oświetlającymiCampbell, s. 248..