W przypadku piątego dziecka, córki Bożeny, kurator w Bielsku-Białej, na podstawie wcześniejszego wyroku, przyznał prawo do nauczania jej w systemie eksternistycznym – kształcenia domowego, zobowiązując rodziców do tego, żeby córka zdawała co roku egzamin z kolejnych klas szkoły podstawowej.
Trwająca od 1952 do 1962 walka o duszę dziecka polskiego – jak zwykł nazywać Bartłomiej Boba swoją batalię z systemem komunistycznym o pluralizm w oświacie i istnienie katolickiej szkoły, zakończyła się połowicznym zwycięstwem. Nie otwarto bowiem w Polsce katolickiej szkoły, ale pozwolono państwu Bobom kształcić swoje dzieci w sposób zgodny z własnymi przekonaniami i sumieniem. Wyrok pozbawienia praw rodzicielskich nigdy nie został wykonany, pomimo iż rodzice pięciorga dzieci nie poddali się obowiązującemu systemowi ateistycznego i komunistycznego wychowywania młodzieży.
Walka ta dotyczyła zapewnienia polskim dzieciom zgodnej z sumieniem rodziców edukacji, gdzie oprócz szkoły ateistycznej zgodnej z linią partii rządzącej w PRL istniałaby szkoła katolicka.