Al-Mina – starożytny port grecki u ujścia rzeki Orontes, założony około 800 p.n.e. jako skład handlowy (emporium).

Przez wiele stuleci był najważniejszym ośrodkiem handlu starożytnej Grecji ze Wschodem, łącząc obszar o wysoko rozwiniętej cywilizacji nawet z italską Etrurią. Zapewne stamtąd pochodziła większość produktów wschodnich, docierających do Grecji w okresie stylu orientalizującego (750 p.n.e.–625 p.n.e.). Na podstawie ceramiki znalezionej podczas wykopalisk można sądzić, że wśród osadników znajdowali się Fenicjanie oraz Grecy z Cypru i Eubei. Najprawdopodobniej w Al-Minie ok. 775 p.n.e. doszło do przekazania alfabetu fenickiego Grekom. Będąc głównym portem obsługującym wymianę handlową w tej strefie do ok. 600 p.n.e., pozostał ważnym ośrodkiem aż do ok. 300 p.n.e., gdy utracił swe znaczenie na rzecz Antiochii oraz jej portu – Seleucji.

W piśmiennictwie starożytnym nie wspominany, odkryty został w 1936 podczas wykopalisk archeologicznych prowadzonych przez Leonarda Woolleya. Poza przyportową dzielnicą handlową w trakcie prac wykopaliskowych nie odkryto centrum miasta ani dzielnic mieszkalnych.