Julian Marianowicz Bronicki (; ur. w Jekaterynosławiu (obecnie Dniepr), zm. 15 stycznia 1944 k. Winnicy) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie. Miał wykształcenie średnie, w 1929 został powołany do Armii Czerwonej, w 1932 ukończył szkołę artylerii w Sumach, otrzymał stopień młodszego porucznika. Od 1931 należał do WKP(b), przed 1941 został pomocnikiem szefa sztabu 59. pułku artylerii w stopniu kapitana.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie ZSRR z Niemcami, początkowo na Froncie Południowym na terytorium Mołdawskiej SRR, m.in. nad Dniestrem, gdzie w walkach pod koniec lipca 1941 został ciężko ranny. Od 16 sierpnia 1943 w stopniu podpułkownika walczył na Froncie Woroneskim jako dowódca 899. pułku artylerii, 21 sierpnia brał udział w walkach w rejonie wsi Kostew w rejonie łebedynskim w obwodzie sumskim, wyróżniając się w tych walkach. 18 września 1943 wraz ze swoim pułkiem brał aktywny udział w wyzwalaniu Łubni, niszcząc wiele moździerzy, dział i karabinów wroga. Jesienią 1943 brał udział w bitwie o Dniepr i wyzwalaniu Ukrainy Prawobrzeżnej, odpierając niemieckie kontrataki. Od 20 października 1943 jako dowódca 899. pułku artylerii 337.