W 1694 roku została członkinią padewskiej Accademia dei Ricovrati, przyjmując w niej imię muzy Erato.
W 1692 roku wyszła za mąż za Jacques’a Le Haya, inżyniera królewskiego.
Twórczość thumb|left|Strona tytułowa przekładu psalmów, wydanie z 1694 roku Jako malarka Chéron była przede wszystkim wziętą portrecistką. Wśród osób przez nią portretowanych byli m.in. arcybiskup Paryża Hardouin de Péréfixe de Beaumont, Jan II Kazimierz Waza, książę Condé, jezuita Louis Bourdaloue, zajmujące się literaturą Anne Dacier, Antoinette Des Houlières, Marie Catherine d’Aulnoy, Madeleine de Scudéry, mistyczka Jeanne Guyon oraz arystokratki: księżna de Montpensier czy Marie Anne de La Tremoille. Chronologia tych obrazów jest trudna do ustalenia, ponadto część znana jest jedynie z wykonanych według nich rycin.
Z innych jej prac zachował się m.in. wizerunek Marii Magdaleny (obecnie muzeum w Rennes) oraz autoportret powstały w czasie przyjmowania Cheron do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby (obecnie w zbiorach Luwru). Artystka tworzyła też rysunki kopiujące antyczne medale i gemmy (lub też na nich się wzorujące, np.