Ekologia Zwierzęta te zamieszkują płytkie i ciepłe morza, ich szelfy, do głębokości 10–40 m. Zagrzebują się w podłożu, w mule i tam polują na wolno poruszającą się zdobycz – w uogólnieniu, w składzie ich diety znajdują się drobne skorupiaki (Crustacea), pierścienice (Annelida) i małże (Bivalvia), chociaż spożywają również padlinę. Dla przykładu, Tachypleus gigas został opisany jako stworzenie bentosu, odżywiające się mięczakami, wieloszczetami albo rozkładającą się materią organiczną. W diecie młodych ostrogonów występują glony; badania jednocześnie pokazały, że młode karmione w >70% białkiem zwiększały swój rozmiar, ale jednocześnie potomstwo wykazywało większą śmiertelność w porównaniu do tego, które karmiono dietą z glonów. Nocą lub w okresie rozrodczym (zob.: cykl życiowy) ostrogony wędrują po suchym lądzie przy brzegu.
Na kuli ziemskiej ostrogony są rozmieszczone nieregularnie; ich dysjunktywne rozmieszczenie może wynikać z długiej historii ewolucyjnej, na którą prawdopodobnie wywarła piętno historia geologiczna Ziemi (zmiany klimatyczne, podział kontynentów).