Po zakończeniu oblężenia Kenau najprawdopodobniej udała się z siostrą Adrianą i jej mężem, medykiem Hadrianusem Juniusem (1511–1575) do Delftu, gdzie Junius pomagał choremu Wilhelmowi I Orańskiemu (1533–1584). Następnie Junius wraz z rodziną osiadł w Middelburgu w Zelandii i z tego okresu pochodzą również wzmianki o pobycie Kenau w Zelandii.

W 1574 roku Kenau została „mistrzem wagi i kolekcjonerem torfu” (hol. waagmeester en collecteur van de impost op turf) w Arnemuiden. Przez długi czas uważano, że stanowisko to zostało jej przyznane w uznaniu zasług podczas oblężenia Haarlemu. Jednak w XIX w. zaczęto to kwestionować, ponieważ w oficjalnej decyzji o nominacji znajduje się zapis, że decyzję podjęto na wniosek samej Kenau. Kenau miała mieć poparcie Juniusa, a nawet księcia Oranii. W 1575 roku została skazana na grzywnę za zrzeczenie się służby cywilnej.