Po wojnie powrócił do Lwowa, gdzie pracował przez kilka lat jako dziennikarz. Następnie pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Złoczowie (1923–1928). Podczas pracy nauczyciela ukończył studia humanistyczne przerwane przez wojnę. W 1924 roku został mianowany podporucznikiem. W styczniu 1929 roku został nauczycielem języka polskiego w polskiej szkole w Gdańsku. Kierował również uczniowską biblioteką w tamtejszej szkole. W tamtym czasie prowadził wykłady dla polskiej załogi na Westerplatte.
W roku 1933 Gdańska Macierz Szkolna powierzyła mu zadanie zorganizowania dla polskiej młodzieży szkoły średniej. Wypełnił to zadanie i 31 grudnia 1934 rozpoczął działalność jako dyrektor Szkoły Średniej Macierzy Szkolnej w Gdańsku, mieszczącej się w budynku dawnej Dyrekcji Kolei. Został powołany na stanowisko rzeczoznawcy Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Gdańsku jako specjalista zagadnień szkolnictwa polskiego w II Wolnym Mieście Gdańsku. Brał udział w rozmowach z Senatem Wolnego Miasta Gdańska. Pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Koła Przyjaciół Harcerstwa i członka Komisji Rewizyjnej Okręgu Związku Harcerstwa Polskiego w Gdańsku.