W opisach klinicznych i badaniach ankietowych nomofobia wiąże się przede wszystkim z objawami lękowymi pojawiającymi się w sytuacji braku dostępu do smartfonu lub sieci. Do często wymienianych objawów należą m.in.: silny niepokój, rozdrażnienie lub panika, gdy telefon zostanie zgubiony, rozładowany, pozostawiony w domu lub gdy nie ma zasięgu; uporczywa potrzeba sprawdzania powiadomień, wiadomości i mediów społecznościowych; trudność w koncentracji na innych czynnościach (np. nauce, pracy) przy jednoczesnym oczekiwaniu na kontakt przez telefon; unikanie miejsc i sytuacji, w których korzystanie ze smartfonu jest ograniczone (np. lot samolotem, kino, niektóre zajęcia szkolne); objawy somatyczne (przyspieszone bicie serca, pocenie się, napięcie mięśni) w sytuacji braku dostępu do urządzenia.
W umiarkowanej postaci nomofobia może wiązać się z częstą obecnością telefonu „pod ręką”, spaniem z urządzeniem przy łóżku i odczuwaniem dyskomfortu, gdy nie można szybko zareagować na powiadomienia. W nasilonej postaci może prowadzić do istotnego pogorszenia funkcjonowania rodzinnego, szkolnego lub zawodowego, a także do nasilenia objawów innych zaburzeń lękowych i depresyjnych.