Zofia Neymanowa (ur. 13 maja 1910, zm. 14 czerwca 1987) – historyczka sztuki, muzealniczka, badaczka i popularyzatorka etnografii, dyrektorka Muzeum Okręgowego w Sieradzu.

Życiorys Urodzona w 1910 w Pińczowie; jej rodzicami byli Ludwik Waręski (zm. 1920) oraz Julia Łuniewska (zm. 1921). W 1924 zamieszkiwała u brata ciotecznego, dr. Witolda Łuniewskiego w Tworkach pod Warszawą. W latach 1930–1938 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim historię sztuki i filologię polską. Uzyskała dyplom magistra z obu kierunków i przygotowywała rozprawę doktorską, lecz karierę naukową przerwała jej II wojna światowa. Okres okupacji spędziła u krewnych pod Warszawą, a po wojnie pracowała jako nauczycielka w Sieradzu. Później poświęciła się – jako kierownik Muzeum Regionalnego – kulturze ludowej i twórczości współczesnych artystów ludowych regionu sieradzkiego. W 1940 zawarła związek małżeński ze Stefanem Dobiesławem Neymanem, z którym miała syna Przemysława. Zmarła w 1987 w Sieradzu, pochowana na cmentarzu parafialnym w Warcie.