Bhuszan (Bhūṣan, hindi: भूषन, bradź: भूषण) (1613-1715) – tworzący w języku bradź poeta nurtu riti (rīti) tradycji literackiej języka hindi lub okresu riti (rīti-kāl), znany tradycji historycznoliterackiej również jako Bhuszan Tripathi (Bhūṣan Tripāṭhī, hindi: भूषन त्रिपाठी), ur. w koło Kanpuru w rodzie (kula) Tripathi (Tripāṭhī) linii (gotra) Kasjap (Kasyap). Jego ojcem był Ratnakar (Ratnākar) lub Ratinath (Ratināth). Przyjmuje się, że jego braćmi byli Ćintamani i Matiram, rzadziej: Nilkanth, poeci tworzący w ramach tego samego nurtu. Bhuszan przynależał do dworskiej kultury literackiej języka bradź o zasięgu ponadregionalnym. Jego patronem był wódz maracki Śiwadźi Bhosle, a wcześniej prawdopodobnie także król Rudraśah z rodu Solanki oraz król Ćhatrasal z rodu Bundelów. Bhuszanowi przypisuje się sześć utworów poetyckich.