W 1965 otrzymał na UWr stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Polskie czasopisma literackie ziem litewsko-ruskich w latach 1832–1851 i w 1966 otrzymał stanowisko docenta. Od 1972 kierował Zakładem Nauczania Języka i Literatury Polskiej (następnie Zakładem Metodyki Nauczania Języka i Literatury Polskiej) w Instytucie Filologii Polskiej UWr. W 1976 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1984 profesorem zwyczajnym w zakresie nauk humanistycznych.
W latach 1966–1969 wykładał także w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Pracował również w Katedrze Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej w Wyższej Szkole Zarządzania „Edukacja” we Wrocławiu oraz Katedrze Filologii w Wyższej Szkole Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach.
W latach 1972–1987 był członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa im. Marii Konopnickiej, od 1957 należał do Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza, w latach 1966–1987 był prezesem Oddziału Wrocławskiego, od 1981 także przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Towarzystwa. Od 1966 należał do Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, a od 1992 jego wiceprezesem.