wnioskowania decyzyjnego i „stanów hipotetycznych”.
Model Pearla (sieci bayesowskie) alt=Ilustracja przedstawia graf zawierający przyczynę, skutek, mediator, zmienną zakłócającą i collider.|mały|Przykład grafu systemu przyczynowego w stylu Pearla, w którym badanemu związkowi przyczyny ze skutkiem towarzyszy mediator zmienna zakłócająca i kolider Typowy problem pominiętej zmiennej polega na nieuwzględnieniu w modelu czynników typu Dla kontrastu, statystyczne kontrolowanie zmiennych typu i jest generalnie także niepożądane, i również zwiększa błąd oszacowania – chyba że np. przedmiotem badania jest sam efekt mediacji. Podejście Judei Pearla wywodzi się z jego pracy w obszarze cybernetyki i sztucznej inteligencji, i jego zdaniem jest uogólnieniem wszystkich stosowanych dotąd metod. Nawiązuje m.in. do analizy ścieżkowej S. Wrighta i modelowania równań strukturalnych, oraz neuropsychologicznych teorii działania ludzkiego umysłu.
Pearl poszukiwał matematycznego języka pozwalającego na uporządkowanie, opis – i docelowo, automatyzację – wnioskowania przyczynowego.