Najprostszym stanem naprężenia z jakim mamy do czynienia w wytrzymałości materiałów jest stan wywoływany w prostym pręcie pryzmatycznym przez takie obciążenie zewnętrzne jego przekrojów brzegowych (końców pręta), które sprowadza się do powstawania w przekrojach pręta jedynie naprężeń normalnych A. Gawęcki, Podstawy mechaniki konstrukcji prętowych, s. 84, 161, 166, Poznań 1985, Wyd. Politechniki Poznańskiej.. W zależności od sposobu działania obciążeń, naprężenia te mogą być albo dodatnie (rozciąganie) albo ujemne (ściskanie).
Czyste rozciąganie/ściskanie W przypadku, gdy w przekrojach brzegowych pręta w każdym z przekrojów pośrednich mamy do czynienia z czystym rozciąganiem (lub ściskaniem) osiowym. Do tego przypadku, dzięki zasadzie de Saint Venanta, możemy również sprowadzić przypadek działania osiowych sił skupionych na końcach. Jednak tym razem założenie, że (gdzie: jest polem przekroju, a podłużną siłą przekrojową) spełnione jest dopiero w przekrojach dostatecznie odległych od końców pręta (o 1.0d do 1.5d – d większy z wymiarów przekroju).