Zawodnicy przystąpili do oficjalnych rozgrywek klasy C, w której zdobyli mistrzostwo i awansowali do klasy B. W 1925 roku Czuwaj wygrał mistrzostwo klasy B okręgu Lwowskiego, jednak z powodu przygotowań drużyny narodowej do olimpiady nie rozgrywano finałowych meczów o awans do klasy A. W następnych latach zawodnicy osiągali dobre wyniki w rozgrywkach klasy B, jednak rzadko udawało im się awansować wyżej.
Dalsze losy Po wojnie drużyny piłkarskie musiały stać się klubami różnych spółdzielni i tak oto doszło do zmiany nazwy na Kolejowy Klub Sportowy Kolejarz oraz fuzji z klubem Żurawianka Żurawica, a patronat nad klubem objęła kolej. W skład zarządu wchodzili wówczas kolejarze oraz harcerze. W 1947 roku odbył się sezon przejściowy w rozgrywkach piłkarskich, a stawką było wyłonienie Mistrza Polski oraz awans do I Ligi. Czuwaj zajął w swojej grupie 6. miejsce co doprowadziło zespół do spadku do Klasy A. Były to jednak dobre czasy dla klubu, który w 1949 wygrał baraże o II Ligę i występował w niej przez jeden sezon. W 1956 roku klub ponownie zmienił nazwę na Kolejowy Klub Sportowy Czuwaj, po tym jak PZPN zezwolił klubom powrót do tradycyjnych nazw. W kolejnych latach drużyna rozgrywała mecze na poziomie III i IV Ligi aż do roku 1997, w którym to awansowała do II Ligi. Niestety w latach 90.