We wnętrzu, po lewej stronie prezbiterium, średniowieczna scena zesłania Ducha Świętego. Dekoracje łuków sklepienia pochodzą z 1614 r. Przedstawienie Ostatniej Wieczerzy po prawej stronie prezbiterium oraz trzy witraże (dzieło szwajcarskiego malarza i witrażysty François de Ribaupierre) powstały przy okazji remontu świątyni w 1925 r. Organy z 1778 r., z kilkoma późniejszymi przeróbkami. Chór muzyczny przebudowany w 1882 r. w stylu neogotyckim, a następnie ponownie przebudowany w 1925 r. Kompleksowe badania podjęte w 2008 r. wykazały zdecydowanie zły stan techniczny świątyni. W następnych latach podjęte zostały prace renowacyjne, finansowane częściowo przez miasto.
Najstarszy z pięciu dzwonów na dzwonnicy, pochodzący z 1518 r. (wykonany był pierwotnie dla nieistniejącego już obecnie kościoła św. Jana w Nyon), ze względu na ubytki brązu w pierścieniu dzwonu (koronie), w miejscach w których uderza serce, został w 2013 r. wyłączony z użytkowania do czasu przejścia restauracji.
Przypisy
Kategoria:Zabytki Nyon Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Nyon Nyon