Dzięki przewodniczącej RGO Helenie Jabłonowskiej i znajomości języka niemieckiego otrzymał zatrudnienie w starostwie powiatowym przez co nie podlegał treści nakazów. Wiosną 1940 roku pod pseudonimem „Jod” wstąpił do tajnej organizacji wojskowej pod nazwą Służba Zwycięstwu Polski (od 1942 roku Armia Krajowa). Dzięki swojemu doświadczeniu został przydzielony do szkolenia drużyn ratowniczych. Szkolił on sanitariuszy na wypadek ogólnonarodowego powstania, a w latach późniejszych na akcje „Burza”. W okresie okupacji zaniechał on fotografowania, za posiadanie aparatu groziło niebezpieczeństwo dla właściciela i jego rodziny. Pomimo panującej sytuacji wykonał zdjęcie rozstrzelanych zakładników przy nasypie kolejowym w dniu 2 lutego 1944 roku.
Akcja „Burza” 27 lipca 1944 roku, po ogłoszeniu koncentracji oddziałów AK, udał się do leśniczówki w Braciejowej, a następnie na polanę leśną Kałużówka. Zajmował się on punktami sanitarnymi oraz dokumentował aparatem życie obozowe. Uwiecznił on m.in. pogrzeb majora Józefa Lutaka, ps. „Dyzma”. Podczas cofania się Niemiec od wschodu, grupy partyzanckie umiejscowione w lasach Braciejowej i Południka postanowiły im przeszkodzić. Trwające kilka dni walki przyniosły Armii Krajowej bardzo duże straty w ludziach. Służba sanitarna nie miała szans uratować wielu partyzantów.