Piotr Szymanek (ps. „Semko”, „Piotr”, ur. 6 lutego 1895 w Bąkowej Górze, zm. 18 sierpnia 1975 w Warszawie) – polski rolnik i polityk, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL II i III kadencji, w latach 1947–1950 wojewoda łódzki, w okresie 1957–1959 Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, ukończył szkołę powszechną w Bąkowej Górze, następnie po ukończeniu gimnazjum zapisał się na kursy handlowe, prowadzone w Częstochowie. Po ich ukończeniu od 1909 pracował w warsztacie ślusarsko–mechanicznym w Częstochowie, jednocześnie dokształcał się na kursach wieczorowych. W 1912 przeniósł się do Warszawy, gdzie mieszkał i pracował do 1915. W 1916 został aresztowany i wywieziony do Nadrenii jako więzień, gdzie pracował w gospodarce wojennej Niemiec. Rok później uciekł z więzienia i podjął pracę jako monter w Hanowerze. W listopadzie 1918 powrócił do rodzinnej wsi i rozpoczął się działalność polityczną. Wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie", zorganizował w Bąkowej Górze Towarzystwo Przyjaciół Biblioteki Ludowej oraz jednostkę terenową Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej.