Od 13 grudnia 1981 do 1989 był członkiem Tajnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w IPPT PAN, w grudniu 1982 został członkiem niezależnej Kasy Pomocy Stypendialnej, w 1983 został członkiem Społecznego Komitetu Nauki, wszedł w skład Rady Ogólnej SKNNatalia Jarska Niezależny ruch oświatowy i nauka niezależna 1980-1989, w NSZZ Solidarność. Tom 2. Ruch społeczny, wyd. IPN, Warszawa 2010, s. 179, 183. Był współautorem rozdziału Nauka i polityka naukowa w Raporcie. Polska 5 lat po sierpniu (1985). Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu jako ekspert w podzespole ds. nauki, oświaty i postępu technicznegoOkrągły Stół. Kto jest kim w Polsce. „Solidarność”. Opozycja. Biogramy. Wypowiedzi, wyd. Myśl, Warszawa 1989, s. 233.
W latach 1989–1992 i 1996–1999 ponownie był członkiem Rady Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk, a także przewodniczącym Komitetu Polityki Naukowej TPiKN w latach 1989–1992. Od 1989 był członkiem zarządu Fundacji im. Stefana Batorego, w tym w latach 1993–2000 jej wiceprezesem. Był także wiceprezesem Fundacji Młodzieżowej Przedsiębiorczości oraz członkiem Komitetu Doradczego Center for Innovation Policy in Research and Education.