W 1973 został pracownikiem naukowo badawczym Instytutu Psychoneurologicznego w Pruszkowie, a następnie po przeniesieniu Instytutu do Warszawy został jego dyrektorem. W 1973 został też założycielem i kierownikiem III Kliniki Psychiatrycznej Akademii Medycznej w Warszawie, którą kierował nieprzerwanie do 1991.

W 1973 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk medycznych, zaś profesora zwyczajnego nauk medycznych w 1990.

Funkcję dyrektora Instytutu pełnił do 1991 z 3-miesięczną przerwą na przełomie 1980 i 1981 (pozbawiony jej został w wyniku represji za tolerowanie działalności NSZZ „Solidarność” w kierowanej przezeń placówce).

W latach 1983–1991 był przewodniczącym Krajowego Nadzoru Specjalistycznego w dziedzinie Psychiatrii.

Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej (1947-1948), a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kw. W-IV-14)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.