Zebrane materiały tłumaczył na rosyjski i publikował w pismach takich jak: „Turkienstanskije wiedomosti” (1892), „Okraina” (1894) i almanachu „Sriedniaja Azija” (1895), a w latach 1895–1900 także w pismach naukowych m.in. „Zapiskach Wostocznogo Otdieła Russkogo Archieołogiczeskogo Obszczestwa”, „Zapiskach Russkogo Gieograficzeskogo Obszczestwa”Simiczijew K., Kazachskaja narodnaja poezija (iz obrazcow sobrannych wajewym) (recenzja) W: Etnografia Polska. Instytut Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1966, zeszyt X s. 329–331..
Po rewolucji październikowej w 1917 roku Diwajew był jednym z organizatorów Turkiestańskiego Uniwersytetu Narodowego w Taszkencie, gdzie został potem zatrudniony jako profesor kazachskiej etnografii.
Był członkiem Towarzystwa Archeologii, Historii i Etnografii Uniwersytetu Kazańskiego oraz Towarzystwa Miłośników Nauk Przyrodniczych, Antropologii i Etnografii przy Uniwersytecie Moskiewskim. W 1964 roku w Ałma-Acie została wydana książka Kazachskaja narodnaja poezija, w której zebrano całość dorobku Diwajewa.
W grudniu 2005 roku, z inicjatywy rządu Baszkortostanu, zostały zorganizowane obchody i specjalna konferencja naukowa poświęcone 150. rocznicy urodzin Abubakira Diwajewa.
Przypisy
Kategoria:Baszkirzy Kategoria:Etnografowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Orenburgu Kategoria:Ludzie związani z Taszkentem Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1933